De meeste kinderen bewegen van nature veel en graag. Ze grijpen, kruipen, bouwen, hollen, schreeuwen, klimmen, voetballen en fietsen.
Bewegen is van alle leeftijden, en behalve leuk en gezond vooral ook heel nuttig. Spelenderwijs oefenen kinderen hun spieren, zintuigen en motoriek. Ongemerkt leren ze zo de vaardigheden die ze de rest van hun leven nodig hebben.

Maar er zijn ook kinderen bij wie niet alles 'vanzelf' gaat. Denkt u als ouder bijvoorbeeld wel eens:
• 'Wat struikelt en valt ze toch vaak'
• 'Verbeeld ik het me nou, of heeft ze echt moeite met schrijven?'
• 'Het is toch niet normaal dat hij zich zo slecht kan concentreren en steeds maar hoofdpijn heeft?'
• 'Wat onhandig is ze toch, ze durft ook zo weinig!'

Net als u maken veel ouders zich wel eens zorgen om hun kind. Soms op basis van eigen observaties, soms na signalen van anderen, bijvoorbeeld de leerkracht op school. Hoe weet u of uw zorgen terecht zijn? Een kind ontwikkelt zich op zijn eigen manier, in zijn eigen tempo. Meestal gaat dat goed, maar soms loopt een kind een achterstand op in zijn motorische ontwikkeling. Omdat er bijvoorbeeld iets mis is met een van de zintuigen, het zenuwstelsel of het bewegingsapparaat.